پرستوهای مهاجر....

پرستو جان کجا رفتی بهاره           درخت یاس گل کرده دوباره

نمی آیی نمیدونی که بی تو                برایم زندکی معنا نداره 

پرستوجان کجا کاشانه کردی         
بنای عشق را ویرانه کردی

مرا بر خاک بنشاندی و رفتی         بر بام آسمان ها لانه کردی

نمی دانی شب هجران درازه                 در میخانه اندوه بازه

اگر چه بند زنجیره به پایم              ولی آخربه سویت پرگشایم

کنار ساحل غم منتظر باش

همین روزها به دیدارت می آیم

 

نظرات 2 + ارسال نظر
ایناز یکشنبه 20 شهریور‌ماه سال 1384 ساعت 07:29 ب.ظ http://www.yummy.blogsky.com

سلام....قشنگ بود ..به ما هم یه سری بزن خوشحال میشیم!

مصطفی عربلو دوشنبه 21 شهریور‌ماه سال 1384 ساعت 03:12 ب.ظ http://mostafaarablopu.blogfa.com

سلام
با عرض پوزش شعر‌هایت کوچه باغی زنانه است در سرزمین ادب حیف است بجای صید شیر دنبال مگس رفت.

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد